CISNU50@gmail.com

اطلاعیه

21 مهرماه 1391/13 اکتبر 2012

یادمان پایه گذاری کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی (اتحادیه ی ملی) را گرامی داریم!

دوستان، اعضاء و کوشندگان کنفدراسیون جهانی،

پنجاه سال پیش کوشش‌های چند ساله‌ی دانشجویان ایرانی در اروپا و ایالات متحده، سرانجام به ثمر رسید و دانشجویان ایران با تأسیس کنفدراسیون جهانی در شهر پاریس، با شرکت اتحادیه دانشجویان دانشگاه تهران، به اتحادیه‌ی ملی خود چون وسیله‌ی مبارزه اجتماعی و فرهنگی دست یافتند. چنانکه می‌دانید، امسال ما پنجاهمین سال پایه‌گذاری کنفدراسیون جهانی (اتحادیه‌ی ملی) را از سر می‌گذرانیم. از همین رو، کمیته متشکل از مسؤولان و کوشندگان کنفدراسیون جهانی ما با حمایت چندین تن از دبیران پیشینِ آن سازمان دست به ابتکار تدارک جشن یادبود تأسیس آن سازمان بی‌نظیر زده‌اند و تا کنون اقداماتی برای برگذاری جشنی فرهنگی- تاریخی به آن مناسبت انجام گرفته است.

اما موفقیت این جشن در گرو شرکت هرچه بیشتر یک یکِ کوشندگان کنفدراسیون جهانی ماست، کسانی که طی آن دو دهه‌ی پر درد و اِلَم میهن‌مان همگی، دست اندر دست، در راه استقرار آزادی، دموکراسی، و حقوق بشر می‌کوشیدیم. همه می‌دانید که کنفدراسیون جهانی ما، از همان آغاز تأسیس، وظیفه‌ی خود دانست که به دفاع از آزادی‌های دموکراتیک در کشورِ کودتا زده و بلادیده‌ی ایران برخیزد. با توجه به اساسنامه‌ی دموکراتیک خود، کنفدراسیون جهانی ما به دفاع از همه‌ی زندانیان سیاسی، از هر گرایش و عقیده‌ای که بودند، بر می‌خاست.

به جرأت می‌توان گفت که کنفدراسیون جهانی ما در زمینه‌ی مناسبات درونی خود، برغم برخوردهای طبیعی که در هر اجتماعی هست، از نظر دموکراسی یکتا بود. هیچ کشور یا سازمان اجتماعی را، حتی در غرب، نمی‌توان یافت که مانند کنفدراسیون جهانی ما در سلسله مراتب تشکیلاتی خود برای اقلیت حق شرکت در دستگاه‌های رهبری، از واحد محلی گرفته تا هیئت دبیران، برقرار کرده باشد. شگفت اینجاست که جوانانی که از تجربه تلخ 28 مرداد گذر کرده و زخم روحی برداشته بودند آموخته بودند که برای پایان دادن به دیکتاتوری، نفوذ گسترده‌ی امپریالیسم، و احقاق حق مردم بلادیده‌ی میهن هیچ راهی جز راه دموکراتیک و استقرار آزادی، و حقوق بشر وجود ندارد؛ بویژه، هرگاه زلزله‌ای زندگی ناچیز مردم فقیر کشور را ویران تر می‌کرد، کوشندگان کنفدراسیون جهانی ما همواره آماده بودند سخت‌کوشانه با جمع آوری کمک‌های مالی و جز آن به یاری هم‌میهنان خود بشتابند، و حتی در مواردی با ارسال دارو و پزشکان هموطنان خود را تنها نگذارند.

آنان از آن تجربه‌ی دردناک آموخته بودند که برای تأمین دموکراسی در هر سطحی حق اقلیت در اداره‌ی امور رعایت شود و همکاری چنان باشد که همه‌ی اعضا و کوشندگان از جان و دل برای متحقق ساختن مصوبات کنگره و دستور العمل‌های هیئت دبیران به فعالیت بپردازند.

ما اعضای کنفدراسیون جهانی می‌توانیم به خود ببالیم که نخستین سازمان اجتماعی در دنیا هستیم که با اتخاذ چنین روشی امر دموکراسی سازمانی را، برغم گرایش‌های طبیعی گوناگون در هر سازمان اجتماعی، رعایت می‌کردیم و بویژه علیرغم گرایش مرسوم در میان ایرانیان به فردگرایی مطلق، همگی مصوبات کنگره‌ها و دستورالعمل‌های دبیران را به مورد اجرا درمی‌آوردیم. ما باید این ابتکار بی‌پیشینه در تاریخ دموکراسی را قدر نهیم و بخاطر آن مُحقانه به خود ببالیم.

کنفدراسیون جهانی ما یکی از نادرترین، ورنه نادرترین، اتحادیه‌های ملی دانشجویی بود که در زمینه‌ی عملی با شوق و پشتکار، نه فقط از همه‌ی مبارزان داخل کشور، که همچنین از مبارزات خلق‌های دربند و ستمدیده، که برای رهایی خود از چنگ استعمار می‌رزمیدند، صمیمانه همدردی و پشتیبانی می‌کرد. برای نمونه، شایسته‌ی یادآوری است که کنفدراسیون جهانی ما، برغم امکانات محدود خویش، از کمک‌های عملی به ملت‌های ویتنام و فلسطین دریغ نمی‌کرد. نمایندگان کنفدراسیون جهانی ما در تمام کنگره‌ها و کنفرانس‌های بین‌المللی همواره حداکثر کوشش خود را به کار می‌بستند تا در برابر گرایش‌های نادرست و ارتجاعی قطعنامه‌های مؤثر در دفاع از مبارزات فلسطینیان و ویتنامیان به تصویب برسانند.

نمایندگان همین کنفدراسیون جهانی ما مداوماً می‌کوشیدند تا با روشنگری گسترده پیرامون دیکتاتوری نظامی پهلویان در کنگره‌های بین‌المللی قطعنامه‌های مؤثری، بویژه علیه کمک‌های نظامی از جانب دول بزرگ به آن حکومت به تصویب برساند و آن‌ها را در جوامع بین‌المللی تبلیغ کنند.

بویژه کنفدراسیون جهانی ما سخت‌کوشانه توانست چهره‌ی پلید و دست‌های خونین ساواک را بر مردم جهان بشناساند.

برخلاف تبلیغات سودجویانی که بر موج انقلاب سوار شدند، هیچ گروه یا هیچ فردی به اندازه‌ی کنفدراسیون جهانی ما در شناساندن ماهیت ضد ملی و وابسته‌ی پهلوی به مردم ایران و جهان کوشا و مؤثر نبود. 

شما می‌دانید و اسیران رژیم پهلوی، که کنفدراسیون جهانی ما از آنان دفاع می‌کرد، شهادت می‌دهند که مبارزات کنفدراسیون جهانی ما برای دفاع از آنان و رهایی ایشان از حکم اعدام، شکنجه، و بند زندان سخت کوشا بود. کنفدراسیون جهانی ما با اعزام وکلای مدافع، وکلای پارلمان‌های اروپایی و برخی روزنامه‌نگاران مترقی، نه تنها به دفاع از اسیران چنگ رژیم مشغول بود و با اعتصاب غذاهای طولانی، نمایش‌های خیابانی گسترده و مکرر اجازه نمی‌داد دستگاه ساواک رژیم پهلویان بتواند هرآنچه می‌خواست انجام دهد؛ بلکه همچنین توانست از اجرای احکام اعدام جلوگیرد؛ شکنجه‌ها را تقلیل دهد یا قطع کند، و برخی زندانیان را آزاد سازد، و بدین وسیله خانواده‌های اسیران دستگاه سَبُع شاه پهلوی را بر تخت شادی بنشاند.

کنفدراسیون جهانی ما با بردن آگاهی‌های اجتماعی به میان چند نسل از دانشجویان ایرانی تغییری کیفی در تقویت خواست دمکراسی در میان ملت ایران پدید آورد، و این دستآورد بس بزرگی است که باید آن را قدر شناخت.

با شرکت خود در این مراسم (پنجم ژانویه 2013) در فرانکفورت خاطره ی شکوهمند مبارزات کنفدراسیون را زنده کنیم.

امضاء کنندگان:

79.     فریبرز جعفرپور 80.     هادی جفرودی 81.     دکتر مسعود جلیلی 82.     ناصر چگینی 83.     علی حاجی 84.     عبدالحسن حسینیان دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 85.     کامروز حقگو 86.     بهزاد حقیقی 87.     رضا خسروی 88.     بیژن دادگری 89.     داود دانائی 90.     فرامرز داودی 91.     دکتر پرویز داورپناه 92.     رضا دکنما 93.     دکتر کامبیز دولتشاهی (ایتالیا) 94.     قاسم ذولفقاری 95.     مهدی ذولفقاری 96.     دکتر علی راسخ افشار 97.     بیژن رستگار 98.     محسن رضوانی دبیر پیشین کنفدراسیون اروپائی 99.     محمود رفیع دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 100.  شریفه زربخش 101.  جمال سالم

56.      مینو گلبهار 57.      علی گوشه 58.      بهمن مبشری 59.      اکبر مجتبی زاده 60.      دکتر کامبیز مجیدیان 61.      نادر مجیدیان 62.      بهروز مرادی 63.      باقر مرتضوی 64.      پروفسور محسن مسرت 65.      دکتر بهمن مقدم 66.      امیر معیری 67.      فریدون منتقمی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 68.      سیامک موید زاده 69.      حسین مهینی 70.      رضا مهاجر 71.      حمید مهدی پور 72.      سعید میرهادی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 73.      شهین نراقی دبیر پیشین فدراسیون آمریکا 74.      شیریندخت نراقی دبیر پیشین فدراسیون ایتالیا 75.      هاسمیک نظریان 76.      پرویز نعمان دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 77.      اصغر نصرتی 78.      دکتر بهمن نیرومند دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

28.     حمید آزادی دبیر پیشین فدراسیون آلمان 29.     ابوتراب ابوترابی دبیر پیشین فدراسیون آمریکا 30.     فریدون اعلم دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 31.     نادر اسکوئی دبیر پیشین فدراسیون آمریکا 32.     اکبر اغراقی 33.     کورش افطسی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 34.     منصور افروخته 35.     دکتر محمد اقتداری 36.     جمشید اهورائیان 37.     احمد امانی 38.     شاهین انزلی 39.     علی بابا خان 40.     سعید باقری 41.     تیمور بزرگی 42.     محمد بهبودی 43.     میترا بهراد 44.     ژاله بهروزی 45.     امین بیات 46.     هوشنگ بیات 47.     دکتر منصور بیات زاده دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 48.     فرامرز بیانی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 49.     بیت اله بی نیاز 50.     احمد تقوائی 51.     نصرت تیمورزاده 52.     کیومرث ثریا 53.     احمد ثوابی 54.     حسن جداری دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 55.     ناهید جعفر پور

1.         علی ستاری 2.         بهروز ستوده 3.         یزدان سیدالشهدایی 4.         علی شاکری-زند (رئیس نخستین کنگره‌ی کنفدراسیون جهانی، پاریس) 5.         پروفسور(بازنشسته) خسرو شاکری دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 6.         ناصر شیرازی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 7.         داریوش شیروانی 8.         منوچهر صالحی 9.         جعفر صدیق دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 10.     مصطفی طاهری 11.     احمد طهماسبی 12.     دکتر اسدﷲ طیورچی دبیر پیشین فدراسیون آلمان. 13.     بهروز عارفی 14.     رضا علوی 15.     نظیر علیزاده 16.     پروفسور داود غلام آزاد دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی 17.     علی فراهت 18.     شاپور فلاحت 19.     رستم فلاحت 20.     کامبیز قائم مقام دبیر پیشین فدراسیون آمریکا 21.     دکتر محسن قائم مقام 22.     سعید کاظمی 23.     عبدﷲ کریم آبادی 24.     منوچهر کشاورزی 25.     آذر کلانتر 26.  فریدون کلانتر 27.  حمید کوثری

 

****

نشانی تماس برای افزودن اسامی به تومار بالا به

CISNU50@gmail.com

****

مراسم يادمان پنجاهمين سالگشت پايه‌گذاری كنفدراسيون جهانی ( اتحاديه‌ی ملی)

شنبه 5 ژانويه 2013 برابر شانزدهم ديماه 1391 از ساعت 13

Haus der Jugend  _*  Deutschherrnufer 12  _*  60594 Frankfurt

 Tel.:  +49(0) 89 350 048 10  _*  +49(0) 151 /53 59 4000  _*  Mail:  CISNU50@gmail.com

www.cisnu.org

یادمان پایه گذاری کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی (اتحادیه ملی) را گرامی داریم!

دوستان، اعضاء و کوشندگان کنفدراسیون جهانی،

پنجاه سال پیش کوشش‌های چند ساله‌ی دانشجویان ایرانی در اروپا و ایالات متحده، سرانجام به ثمر رسید و دانشجویان ایران با تأسیس کنفدراسیون جهانی در شهر پاریس، با شرکت اتحادیه دانشجویان دانشگاه تهران، به اتحادیه‌ی ملی خود چون وسیله‌ی مبارزه اجتماعی و فرهنگی دست یافتند. چنانکه می‌دانید، امسال ما پنجاهمین سال پایه‌گذاری کنفدراسیون جهانی (اتحادیه‌ی ملی) را از سر می‌گذرانیم. از همین رو، کمیته متشکل از مسؤولان و کوشندگان کنفدراسیون جهانی ما با حمایت چندین تن از دبیران پیشینِ آن سازمان دست به ابتکار تدارک جشن یادبود تأسیس آن سازمان بی‌نظیر زده‌اند و تا کنون اقداماتی برای برگذاری جشنی فرهنگی-تاریحی به آن مناسبت انجام گرفته است.

اما موفقیت این جشن در گرو شرکت هرچه بیشتر یک یکِ کوشندگان کنفدراسیون جهانی ماست، کسانی که طی آن دو دهه‌ی پر درد و اِلَم میهن‌مان همگی، دست اندر دست، در راه استقرار آزادی، دموکراسی، و حقوق بشر می‌کوشیدیم. همه می‌دانید که کنفدراسیون جهانی ما، از همان آغاز تأسیس، وظیفه‌ی خود دانست که به دفاع از آزادی‌های دموکراتیک در کشورِ کودتا زده و بلادیده‌ی ایران برخیزد. با توجه به اساسنامه‌ی دموکراتیک خود، کنفدراسیون جهانی ما به دفاع از همه‌ی زندانیان سیاسی، از هر گرایش و عقیده‌ای که بودند، بر می‌خاست.

کنفدراسیون جهانی ما در زمینه‌ی مناسبات درونی خود، به جرأت می‌توان گفت، برغم برخوردهای طبیعی که در هر اجتماعی هست، از نظر دموکراسی یکتا بود. هیچ کشور یا سازمان اجتماعی را، حتی در غرب، نمی‌توان یافت که در سلسله مراتب تشکیلاتی خود برای اقلیت حق شرکت در دستگاه‌های رهبری، از واحد محلی گرفته تا هیئت دبیران کنفدراسیون جهانی، برقرار کرده باشد. شگفت اینجاست که جوانانی که از تجربه تلخ 28 مرداد گذر کرده و زخم روحی برداشته بودند آموخته بودند که برای پایان دادن به دیکتاتوری، نفوذ گسترده‌ی امپریالیسم، و احقاق حق مردم بلادیده‌ی میهن هیچ راهی جز راه دموکراتیک و استقرار آزادی، و حقوق بشر وجود ندارد؛ بویژه، هرگاه زلزله‌ای زندگی ناچیز مردم فقیر کشور را ویران تر می‌کرد، کوشندگان کنفدراسیون جهانی ما همواره آماده بودند سخت‌کوشانه با جمع آوری کمک‌های مالی و جز آن به یاری هم‌میهنان خود بشتابند، و حتی در مواردی با ارسال دارو و پزشکان هموطنان خود را تنها نگذارند.

آنان از آن تجربه‌ی دردناک آموخته بودند که برای تأمین دموکراسی در هر سطحی حق اقلیت در اداره‌ی امور رعایت شود و همکاری چنان باشد که همه‌ی اعضا و کوشندگان از جان و دل برای متحقق ساختن مصوبات کنگره و دستور العمل‌های هیئت دبیران به فعالیت بپردازند.

ما اعضای کنفدراسیون جهانی می‌توانیم به خود ببالیم که نخستین سازمان اجتماعی در دنیا هستیم که با اتخاذ چنین روشی امر دموکراسی سازمانی را، برغم گرایش‌های طبیعی گوناگون در هر سازمان اجتماعی، و بویژه علیرغم گرایش مرسوم در میان ایرانیان به فردگرایی مطلق، همگی مصوبات کنگره‌ها و دستورالعمل‌های دبیران را به مورد اجرا درمی‌آوردیم. ما باید این ابتکار بی‌پیشینه در تاریخ دموکراسی را قدر نهیم و بخاطر آن مُحقانه به خود ببالیم.

کنفدراسیون جهانی ما یکی از نادرترین، ورنه نادرترین، اتحادیه‌های ملی دانشجویی بود که در زمینه‌ی عملی با شوق و پشتکار، نه فقط از همه‌ی مبارزان داخل کشور، که همچنین از مبارزات خلق‌های دربند و ستمدیده، که برای رهایی خود از چنگ استعمار می‌رزمیدند، صمیمانه همدردی و پشتیبانی می‌کرد. برای نمونه، شایسته‌ی یادآوری است که کنفدراسیون جهانی ما، برغم امکانات محدود خویش، از کمک‌های عملی به ملت‌های ویتنام و فلسطین دریغ نمی‌کرد. نمایندگان کنفدراسیون جهانی ما در تمام کنگره‌ها و کنفرانس‌های بین‌المللی همواره حداکثر کوشش خود را به کار می‌بستند تا در برابر گرایش‌های نادرست و ارتجاعی قطعنامه‌های مؤثر در دفاع از مبارزات فلسطینیان و ویتنامیان به تصویب برسانند.

نمایندگان همین کنفدراسیون جهانی ما مداوماً می‌کوشیدند تا با روشنگری گسترده پیرامون دیکتاتوری نظامی پهلویان در کنگره‌های بین‌المللی قطعنامه‌های مؤثری، بویژه علیه کمک‌های نظامی از جانب دول بزرگ به آن حکومت به تصویب برساند و آن‌ها را در جوامع بین‌المللی تبلیغ کند. بویژه کنفدراسیون جهانی ما سخت‌کوشانه توانست چهره‌ی پلید و دست‌های خونین ساواک را بر مردم جهان بشناساند.

برخلاف تبلیغات سودجویانی که بر موج انقلاب سوار شدند، هیچ گروه یا هیچ فردی به اندازه‌ی کنفدراسیون جهانی ما در شناساندن ماهیت ضد ملی و وابسته‌ی پهلوی به مردم ایران و جهان کوشا و مؤثر نبود.  

شما می‌دانید و اسیران رژیم پهلوی، که کنفدراسیون جهانی ما از آنان دفاع می کرد، شهادت می‌دهند که مبارزات کنفدراسیون جهانی ما برای دفاع از آنان و رهایی ایشان از حکم اعدام، شکنجه، و بند زندان سخت کوشا بود. کنفدراسیون جهانی ما با اعزام وکلای مدافع، وکلای پارلمان‌های اروپایی و برخی روزنامه‌نگاران مترقی، نه تنها به دفاع از اسیران چنگ رژیم مشغول بود و با اعتصاب غذاهای طولانی، نمایش‌های خیابانی گسترده و مکرر اجازه نمی‌داد دستگاه ساواک رژیم پهلویان بتواند هرآنچه می‌خواست انجام دهد؛ کنفدراسیون جهانی ما توانست از اجرای احکام اعدام جلوگیرد؛ شکنجه‌ها را تقلیل دهد یا قطع کند، و برخی زندانیان را آزاد سازد، و بدین وسیله خانواده‌های اسیران دستگاه سَبُع شاه پهلوی را بر تخت شادی بنشاند.

کنفدراسیون جهانی ما با بردن آگاهی‌های اجتماعی به میان چند نسل از دانشجویان ایرانی تغییری کیفی در تقویت خواست دمکراسی در میان ملت ایران پدید آورد، و این دستآورد بس بزرگی است که باید آن را قدر شناخت.

با شرکت خود در این جشن (پنجم ژانویه 2013) در فرانکفورت خاطره شکوهمند مبارزات کنفدراسیون را زنده کنیم.

امضاء کنندگان:

1.    حمید آزادی

2.    ابوتراب ابوترابی دبیر پیشین سازمان آمریکا

3.    فریدون اعلم دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

4.    اکبر اغراقی

5.    کورش افطسی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

6.    دکتر محمد اقتداری

7.    جمشید اهورائیان

8.    علی بابا خان

9.    امین بیات

10.                      هوشنگ بیات

11.                      دکتر منصور بیات زاده دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

12.                      فرامرز بیانی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

13.                      احمد تقوائی

14.                      کیومرث ثریا

15.                      حسن جداری دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

16.                      ناهید جعفر پور

17.                      فریبرز جعفرپور

18.                      هادی جفرودی

19.                      دکتر مسعود جلیلی

20.                      ناصر چگینی

21.                      بهزاد حقیقی

22.                      رضا خسروی

23.                      فرامرز داودی

24.                      دکتر پرویز داورپناه

25.                      رضا دکنما

26.                      دکتر کامبیز دولتشاهی

27.                      قاسم ذولفقاری

28.                      محسن رضوانی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

29.                      محمود رفیع دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

30.                      پروفسور(بازنشسته) خسرو شاکری دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

31.                      ناصر شیرازی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

32.                      منوچهر صالحی

33.                      جعفر صدیق دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

34.                      مصطفی طاهری

35.                      احمد طهماسبی

36.                      اسدﷲ طیورچی دبیر پیشین فدراسیون آلمان.

37.                      بهروز عارفی

38.                      پروفسور داود غلام آزاد دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

39.                      علی فراهت

40.                      شاپور فلاحت

41.                      رستم فلاحت

42.                      سعید کاظمی

43.                      عبدﷲ کریم آبادی

44.                      منوچهر کشاورزی

45.                      آذر کلانتر

46.                      علی گوشه

47.                      بهمن مبشری

48.                      دکتر کامبیز مجیدیان

49.                      نادر مجیدیان

50.                      بهروز مرادی

51.                      باقر مرتضوی

52.                      پروفسور محسن مسرت

53.                      دکتر بهمن مقدم

54.                      فریدون منتقمی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

55.                      سعید میرهادی دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

56.                      رضا مهاجر

57.                      شهین نراقی دبیر پیشین سازمان آمریکا

58.                      شیریندخت نراقی دبیر پیشین فدراسیون ایتالیا

59.                      هاسمیک نظریان

60.                      پرویز نعمان دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

61.                      دکتر بهمن نیرومند دبیر پیشین کنفدراسیون جهانی

آدرس تماس برای افزودن اسامی به طومار بالا

CISNU50@gmail.com

فراخوان

یادمان پنجاهمین سالگشت پایه گذاری کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایران(اتحادیه ملی)

برگذاری یادمان پنجاهمین سالگشت پایه گذاری کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایران-اتحادیه ملی(کنگره ی نخست، پاریس، دسامبر1961-ژانویه 1962) به منظور تجلیل از مبارزات سازمانی است، که در تاریخ ایران، از بسیاری جهات، چون سازمانی بی همتا، نقش مؤثری در مبارزات مردم ایران در نیمه ی دوم سده ی چهاردهم خورشیدی برای دستیابی به آزادی، دموکراسی، و حاکمیت ملی ایفا کرده است.

اگرچه جنبش دانشجویی خارج از کشور عمدتاً توسط دانشجویان هوادار احزاب سیاسی پس از کودتای 28 مرداد 1332 برپا شد و آن احزاب، همچون دیگر احزاب در هر کشور دموکراتیک در جهان، می کوشیدند بر آن سازمان در جهت اهداف خود تأثیر بگذارند، اما کنفدراسیون جهانی، برغم تداوم فعالیت هواداران احزاب سیاسی در آن، بزودی پس از تأسیس پویایی ویژه ی خود را یافت و به صورت پدیده ای مستقل به زندگی سیاسی خویش ادامه داد و تا زمانیکه از این سنت آزموده منحرف نشده بود، نقش مهمی در زندگی سیاسی دانشجویان ایرانی و مبارزات عمومی ضد امپریالیستی و دموکراتیک مردم ایران، بازی کرد.

این پویایی ویژه ی کنفدراسیون در خط مشی کنفدراسیون بازتاب می یافت، که هیچگاه وابسته به سیاست این یا آن حزب سیاسی، یا برآیندی از مجموعه ی سیاست های آن احزاب نبود، بل پویایی ویژه ی کنفدراسیون جهانی در خط مشی مستقل آن از:

 همه ی احزاب و سازمان های اپوزیسیون رژیم پهلوی باز می تابید، که عبارت بود - از مبارزه برای تحقق احترام به حقوق بشر در ایران و کشورهای همدرد، همچون الجزیره، فلسطین، مراکش، ویتنام، آفریقای جنوبی، شیلی، و جز آن ها؛

- مبارزه ی خستگی ناپذیر به منظور حمایت از مبارزات مردم ایران، بویژه کارگران، آموزگاران، نویسندگان و هنرمندان، و دیگر قشرهای اجتماعی که حقوق سیاسی، فرهنگی، و اقتصادی آنان پایمال می شد؛

- نبرد مداوم برای دفاع از حقوق پایمال شده ی مبارزان و زندانیان در کشور و بسیج افکار عمومی کشورهای محل تحصیل، برای اعاده ی حقوق زندانیان و قطع اعدام های سیاسی، صرفنظر از عقاید سیاسی یا ایدئولوژیک قربانیان رژیم پهلوی؛

- کوشش مستمر برای دفاع از حقوق پایمال شده ی زنان ایران که نیمی از جامعه ی را تشکیل می دادند؛ و

- حمایت بی دریغ از مبارزات دانشجویان و مللی که در قید استعمارگران و/یا امپریالیست ها قرار داشتند. ...

دست آوردهای کنفدراسیون جهانی مدیون اساسنامه و نظام دموکراتیک حاکم بر پراتیک روزمره ی آن بود، که، برغم اختلافاتی که ناگزیر در هر سازمانی پیش می آید، به پاس آموزش بردباری و تحمل حقوق اقلیت، و احترام به تصمیم ها و اقدامات مسؤولان منتخب واحدهای شهری، فدراسیون ها، و هیئت دبیران کنفدراسیون جهانی در اجرای مصوبات کنگره تأمین می شد.

کنفدراسیون جهانی، همچون یک اتحادیه ی ملی دانشجویی منحصر به فرد، توانست، با ایجاد کمیته ی دفاع در سطح هیئت دبیران و شعبات آن در واحد های محلی و نشر (از 1965 به بعد) نشریه دفاعی به نام پیمان، کارزار دفاعی برای نجات محکومان به اعدام و آزادی زندانیان سیاسی را به نحو مؤثری به پیش ببرد و نتایج مطلوبی به دست آورد. کنفدراسیون جهانی توانست، با برگذاری سمینارهای فرهنگی و آموزشی از یک طرف، سطح کار جمعی را ارتقاء بخشد و دانشجویان را با مسائل مبتلابه جامعه ی ایران و عموماً مبارزات مردم جهان برای حقوق خویش آشنا سازد و، از طرف دیگر، حس میهندوستی و مسؤولیت اجتماعی آنان را ارتقاء بخشد.

 بدینسان، کنفدراسیون جهانی به یک خانواده ی گسترده و همبسته ای در خارج از کشور بدل شد که، از یک سو، توانست خلاء دوری از خانواده ها را با تجمع هموطنان در آکسیون های فرهنگی، دفاعی، و اعتراضی پر کند، و از دیگر سو، دوستی های عمیق تازه ای را میان اعضای خود به وجود آورد.

کنفدراسیون جهانی توانست، برغم تلاش های رژیم شاه، که می کوشید چهره ی خود را از طریق روزنامه نگاران زرخرید و با تکیه به دستگاه های تبلیغاتی دول بزرگ حامی اش همچون حکومتی «دموکراتیک، مدرن، و خادم جامعه» بیآراید، با کوشش های خستگی ناپذیر خود در دفاع از زندانیان سیاسی و تلاش برای منع اعدام کوشندگان سیاسی، رژیم پهلوی را آن چنان که بود – ضد دموکراتیک، فاسد، دیکتاتورمنشانه، حامی سنت های ارتجاعی کهن، و خائن به آرمان هایی که ملت ایران از زمان مشروطه به بعد مستمراً برای شان مبارزه می کرد – از طریق نشریه ی ارگان خود 16 آذر، اعلامیه ها، جزوات، و کتب اش افشا کند، و لذا به حمایت از خواست مردم و مبارزان درون کشور، درجهت سرنگونی حکومت دست نشانده ی امپریالیست ها، برخاست.

کنفدراسیون توانست با شرکت در زندگی دانشجویی کشورهای محل اقامت اعضای اش با جنبش های دانشجویی اروپایی و آمریکایی(بویژه در جنبش معروف به جنبش 1968) در فرآیندی فعال آن چنان پیوندی با آنان ایجاد کند، که طی آن تأثیرات متقابل هر دو سمت را در فعالیت هایشان غنا بخشد.

کنفدراسیون نخستین سازمان ایرانی بود که توانست با ایجاد یک نظام دموکراتیک گسستی واقع بینانه در رفتار اجتماعی چند نسل از ایرانیان پدید آورد و، بر خلاف مدعیانی که ایرانیان را قادر به عمل دموکراتیک نمی دانند، نشان دهد که ایرانی، برغم اختلاف های سیاسی که در هر جامعه ای ناگزیر است، قادر است با بردباری و شکیبایی به کار مشترک و مؤثر دست زند و نتایح مطلوب کسب کند. کنفدراسیون جهانی توانست طی پراتیک بیست ساله ی خود اعضای خود را با اندیشه و رفتار مدنی و همچنین رفتار عرفی آشنا سازد و از آن نتایج مطلوبی را کسب کند.

کنفدراسیون به منزله سازمانی ضد امپریالیستی، دموکراتیک، توده ای، علنی و مستقل، تنها بر نیروی توده دانشجو و فداکاری آنها متکی بود. کنفدراسیون با یاری خستگی ناپذیر مادی و معنوی توده دانشجو فعالیت می کرد و اخاذی از اجانب را ننگ می دانست. ما باید سنتهای این سازمان بزرگ را زنده نگهداریم و از دستآوردهای آن با همان روح حاکم در کنفدراسیون تجلیل کنیم. کنفدراسیون متعلق به هیچ سازمان سیاسی نبود، متعلق به همه دانشجویان ایرانی و جنبش ضد امپریالیستی و دموکراتیک عمومی مردم ایران بود. این است که کمیته ای برای برگذاری یادمان پنجاهمین سالگشت پایه گذاری کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایران-اتحادیه ملی، که مرکب از جمعی از دبیران پیشین کنفدراسیون و فدراسیونها و مسئوولان و فعالان و اعضاء پیشین کنفدراسیون جهانی است، برای تجلیل از دستآوردهای کنفدراسیون تشکیل شده است، که در گام نخست از همه یاران و علاقمندان به حفظ این دستآوردها دعوت می کند، در روز شنبه 23ماه ژوئن در ساعت دو بعد از ظهر در شهر ماینس آلمان حضور بهمرسانند. دستور جلسه تلاش مشترک برای برگذاری هر چه موفقیت آمیزتر یادمان پنجاهمین سالگشت پایه گذاری کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایران-اتحادیه ملی است.

برای تماس می توانید با تلفن زیر ارتباط بر قرار کنید.

شماره تلفن:                                                                       0049-(0)151/53594000           

آدرس پست الکترونیکی:                                                      CISNU50@gmail.com

کمیته برگذاری یادمان پنجاهمین سالگشت پایه گذاری کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایران-اتحادیه ملی                                        به تاریخ 6 خرداد1391 مطابق 26 ماه مه 2012